ภาษาโปรแกรม

       ภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์มีวิวัฒนาการมายาวนาน นับตั้งแต่การสั่งงานคอมพิวเตอร์ด้วยภาษาเครื่องที่ประกอบด้วยเลข 0 และ 1 ในยุคเริ่มแรกของคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นอุปสรรคตต่อการเรียนโปรแกรมขนาดใหญ่ เนื่องด้วยความยากของการเขียนโปรแกรม จนมาถึงปัจจุบันที่ภาษาโปแกรมคอมพิวเตอร์มีความคล้ายคลึงกับภาษาอังกฤษ ทำให้การเขียนโปรแกรมขนาดใหญ่ทำได้รวดเร็ว และมีความผิดพลาดน้อยลง แต่เนื่องจากคอมพิวเตอร์ยังคงต้องทำงานตามคำสั่งภาษาเครื่อง เมื่อเราเขียนโปรแกรมแล้ว จึงต้องมีการแปลให้เป็นภาษาเครื่องก่อน


ตัวแปลภาษาโปรแกรมมี 2 ประเภท คือ

1.คอมไพเลอร์ (compiler) จะแปลโปรแกรมทั้งโปรแกรมให้ถูกต้อง จึงจะได้ผลลัพธ์เป็นโปรแกรมภาษาเครื่องที่นำไปสั่งงานคอมพิวเตอร์ได้ภาษาที่ต้องแปลด้วยคอมไพเลอร์ เช่น C, C++, Java

2. อินเตอร์พรีเตอร์ (interpreter) จะแปลคำสั่งในโปรแกรมทีละคำสั่งให้เป็นภาษาเครื่อง ส่งให้คอมพิวเตอร์ทำงานทันที โดยไม่ต้องรอให้แปลเสร็จทั้งโปรแกรม เช่น Python, Logo

กิจกรรมที่ 2.2 การต้มไข่ยางมะตูม

การเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบวนซ้ำ

การใช้เทคโนโลยีอย่างปลอดภัย

การคุกคามโดยใช้หลักจิตวิทยา

             เป็นการคุกคามที่ใช้การหลอกลวงเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ต้องการ  โดยไม่ต้องใช้ความรู้ความชำนาญด้านไอที  เช่น  การใช้กลวิธีในการหลอกเพื่อให้ได้รหัสผ่านหรือส่งข้อมูลที่สำคัญให้  หลอกว่าจะได้รางวัลแต่ต้องทำตามเงื่อนไขที่กำหนด  ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นอาจป้องกันได้ยากเพราะเกิดจากความเชื่อใจ  แต่ป้องกันได้โดยนักเรียนระมัดระวังในการให้ข้อมูลส่วนตัวกับบุคคลหรือบุคคลอื่น

การคุกคามด้วยเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม

              ข้อมูลและเนื้อหาที่มีอยู่ในแหล่งต่างๆ  บนอินเตอร์เน็ตมีเป็นจำนวนมากเพราะสามารถสร้างและเผยแพร่ได้ง่าย  ทำให้ข้อมูลอาจไม่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องและความเหมาะสมดังนั้นข้อมูลบางส่วนอาจก่อให้เกิดปัญหากับผู้ใช้ได้

การพิจารณาเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม

1.  การพนัน                                                                2.  ผิดจริยธรรม
3.  สื่อลามกอนาจาร                                                  4.  การกลั่นแกล้ง
5.  การกระทำที่ผิดต่อกฎหมาย                               6.  เนื้อหาหมิ่นประมาท

การกหนดค่าให้ตัวแปร

การกำหนดค่าอย่างใดอย่างหนึ่งให้กับตัวแปรสามารถทำได้  3  วิธี คือ

O  การรับค่าจากภายนอก
O  การกำหนดค่าจากค่าคงที่หรือตัวแปรอื่น
O  การกำหนดค่าจากการคำนวณ

     สัญลักษณ์ที่นิยมใช้สำหรับกำหนดค่าให้กับตัวแปร คือ  ⬅️  ใช้เพื่อนำทางทางขวาของ  ⬅️  ไปกำหนดให้กับตัวแปรทางด้านซ้ายของ  ⬅️  เช่น

x ⬅️ 2                นำค่า 2 ไปใส่ในตัวแปร x
a ⬅️ b x c          นำผลลัพธ์ของตัวแปร b คูณกับตัวแปร c ไปใส่ในตัวแปร a
a ⬅️ a x b          นำผลลัพธ์ของตัวแปร a คูณกับตัวแปร b ไปใส่ในตัวแปร a
x ⬅️ x + 1          นำผลลัพธ์ของตัวแปร x บวกกับ 1 ไปใส่ในตัวแปร x
y ⬅️ 3                นำค่า 3 ไปใส่ในตัวแปร y
z ⬅️ x 🇽 y           นำผลลัพธ์ของตัวแปร x คูณกับตัวแปร y ไปใส่ในตัวแปร z

       การตั้งชื่อตัวแปรควรตั้งชื่อให้เหมาะสมกับค่าที่เก็บในตัวแปร เช่น ตัวแปร name เก็บข้อมูลชื่อ, ตัวแปร age เก็บข้อมูลอายุ

ตัวอย่างการเขียนรหัสลำลองและผังงานแบบมีเงื่อนไข

ผังงาน

     ผังงานเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ใช้ในการวางแผนหรือออกแบบการแก้ปํญหาเพื่อให้สามารถนำไปปฏิบัติตามหรือเขียนโปรแกรมเพื่อสั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานได้ง่าย สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกา
(The American National Standard Institute:  ANSI) ได้กำหนดสัญลักษณ์ที่เป็นมาตรฐานในการเขียนผังงานไว้ ซึ่งในที่นี้จะแนะนำการใช้งาน 5 สัญลักษณ์พื้นฐาน ดังตาราง 2.1